Not Defterim'den

İki şey bilirim,
Biriktiği gözlenemeyen:
Biri sevda, biri emek.
Zamanı geldiğinde,
Zamanlı zamansız
Ve de çoğunlukla ulu orta,
Dökülüverir
Yüreğe,
       dile,
         ele...

      Bu sıralar şiir kitaplarına merak sardım. Okul'dan ve başlarken part tıme adı altında başladığım fakat tam günlü hale çevirdiğim iş'ten arta kalan zamanda okumaya çalıştığım bir nebzede olsa beş on sayfa okuduğum kitaplar. Gözlerim ağrısa da okumaya değer şeyler bunlar. Yorgunluğu alıyor adeta. Şiir alıp götürüyor insanı. Bazen okurken içimden 'adam nasıl bir psikoloji içinde yazmış lan bunu ' demekten alıkoyamıyorum kendini. Beni anlatıyor sanki...

Benim düşüncelerimi aktarıyor, aynı ben diyorsun, daha çok okuyorsun. Okudukça okumalar çoğalıyor, kitaplar bitiyor. Okduğun her sayfa kalmıyor aklında toplasan beş-on anca. Kitap altı çizmek huydu bende. Onun için daha çok kendi kitaplarımı okumayı tercih ederim. Altını çizmezsem olmaz. El alışkanlığı mı dersiniz, yoksa bende aynı senin gibiyim Volkan' mı? dersiniz bilemem...

Kitap delisi sanarsınız şimdi beni. Alakası yok lisedeyken kitabın yüzünü açmazdım. En son 11.sınıfta MAİ ve SİYAH'ı da edebiyat ödevi olarak okumuştum. Hala hatırlarım o kitabı. Nasıl yer ettiyse bende. Ve sonrasında gelen okuma aşkı, Okumaya başladığınız kitapta önemlidir. Kalın  kitapları tercih etmem, küçük olacak benim ki. Montumun cebine sığacak. Benimle beraber olacak tıpkı not defterim ve kalemim gibi. Bakmayın not defteri taşıdığıma, içinde Finaller'de çıkacak soruların çözümü vardır çokca ve aralarda yazdığım birkaç sayfa hepsi ondan ibaret...Hayatta zaten nefes almaktan ibaret değil mi?

Kitap okumaya ve Radyo dinlemeye Üniversite hayatımla birlikte başlamam yadırganacak gibi ama gerçekten o zamanlar ne yapıyordum sorusuna cevap bulamıyorum şimdi. Hakikatten ne yapıyorduk ? Akşama kadar facebook,msn ve başka başka şeyler. Asosyal bir hayatım var. Okul ev arasında geçen bir hayat benim ki. Ve şimdi de ofis var işte. Suadiye'de. Şehrin göbeğinde. Ahtettim birgün ev alacak felan olursam öyle ulaşımın bol olduğu yerden alacağım. Çoluğum cocuğum rahat etsin diye. Kitaplar,çaylar,kahveler ve çikolatalar. Vazgeçilmezler. Vazgeçmeyeceğiz. Biraz hayatımıza neşe katalım. Kitap okumaya devam edelim. Hayat kitaplarda gizli. Otobüste bile okuyorum yani düşünün.

Bu arada nerden başladık nerde bitirdik. Daldan dala atlamışız. Son olarak girişteki şiir, ''Tayfun Talipoğlu- Eskiyen Yüzümün Yeni Gülümseyişi'' 'n den alıntı. Okumanız dileğiyle... Hoşçakalın...